خسرو معتضد که به عنوان مورخ هر شب در سیمای جمهوری اسلامی، به نقل تاریخ معاصر می پردازد، اظهارات عجیبی درخصوص حادثه سینما رکس آبادان، توقیف روزنامه های متخلف و جذب خبرنگاران ایرانی به بی.بی.سی فارسی مطرح کرد.
به گزارش رجانیوز، معتضد در گفتگویی با آينده، آتش گرفتن سینما رکس آبادان را کار گروه های تجزیه طلب که از سوی صدام حمایت می شدند، دانست و تأکید کرد این مسئله کار ساواک نبوده است.
وی همچنین در بخش دیگری از این گفتگو فوت مرحوم شریعتی را در اثر مصرف زیاد سیگار عنوان می کند و به شدت احتمال به قتل رساندن وی توسط رژیم شاه را رد می کند.
معتضد در زمینه مقایسه آزادی ها در دوره های قبل و پس از انقلاب نیز با نگاهی کاملاً حداقلی می گوید: ببینید من هم گذشته را دیدم و هم الان را. در گذشته یک دانشجو را می گرفتند، این دانشجو را شلاق می زدند و می کشتند و... الان خدا را شکر کسی را نمی کشند. شاید زندان باشد، چوب و چماقی باشد، ولی کسی را نمی کشند. اگر در زمان پهلوی دوم هم آدم های احمقی نبودند که آنطور روزنامه ها را خفه نمی کردند، با دانشجویان را آن طور خفه نمی کردند، باور کنید هنوز هم حکومت سلطنتی در ایران باقی مانده بود. نباید کار به آنجا برسد که دانشجو اسلحه به دست بگیرد، این یعنی آخرین مرحله ناامیدی. تا وقتی فضا را باز بگذارند، من بتوانم صحبت کنم، روزنامه ها محدود نباشد، اتفاقی نمی افتد. انقلاب آخرین مرحله است. نباید انقلاب اتفاق بیافتد و آنهایی هم که می دانند، خیلی کم در دنیا پیش آمده بعد از سقوط یک رژیم سلطنتی بشود آن را احیا کرد، در فرانسه هم پشیمان شدند.
این کارشناس ثابت رسانه ملی در ادامه دغدغه خود نسبت به تیم رسانه ای کرباسچی را ابراز داشته و اضافه می کند: شنیدم یک جا نوشته بود خبرنگاران اصلاح طلب تمایل دارند با بی.بی.سی کار کنند، بی.بی.سی دارد نیروهای اصلاح طلب را جمع می کند. خب آخر چرا روزنامه شان را می بندید که بروند با بی.بی.سی کار کنند؟ روزنامه نگاری در خون بعضی هاست، یک روزنامه فروش نمی تواند برود قنادی بزند. مثلاً این بچه های آقای کرباسچی (کارگزاران و شهروند) می خواستند چکار کنند؟ وقتی روزنامه شان را ببندید، می روند با بی.بی.سی کار می کنند. برنامه هایشان را هم دیدم، خیلی خوب است، مثلاً در مورد عمل زیبایی و دماغ عمل کردن های دختران یک برنامه ساخته بودند، خب این هست!
گفتنی است در فاجعه آتشسوزی عمدی سینما ركس آبادان كه از سوی ساواك و عوامل رژیم سفّاك پهلوی جهت بدنام كردن انقلاب اسلامی مردم ایران به وقوع پیوست، 477 نفر به طرزی فجیع كشته شدند. در جریان این آتشسوزی، تماشاگران سینما كه در آن روز، حدود 700 نفر بودند برای فرار از مهلكه به طرف درهای خروجی روی آوردند، ولی درها را بسته یافتند. انتشار این خبر و نمایش فیلمها و عكسهای این فاجعه، افكار عمومی را به شدت جریحهدار ساخت. اما رژیم شاه با متهم كردن نیروهای انقلابی در این حادثه ضد انسانی، قصد داشت تا انقلابیون مسلمان را افرادی متحجّر و مخالف با هُنر و ضد مردم نشان دهد كه در این هدف خود ناكام ماند و مردم بیشتر حرف مخالفان را كه رژیم را در این فاجعه متهم میكرد، میپذیرفتند.
پس از وقوع جنایت هولناك آتشسوزی سینما ركس آبادان، حضرت امام خمینی(ره) در 31 مردادماه سال 1357، در پیامی از نجف اشرف خطاب به اهالی آبادان، ضمن اعلام خطر به اینكه ممكن است رژیم پهلوی، اعمال وحشیانه مشابهی در شهرهای ایران انجام دهد، از گویندگان خواستند وظیفه آگاهی بخشی به مردم را دنبال كنند. در بخشی از پیام مهم امام به مناسبت این فاجعه آمده بود: من گمان نمیكنم هیچ مسلمانی، بلكه انسانی، دست به چنین فاجعه وحشیانهای بزند، جز آن كه به نظایر آن عادت نموده است. گفتار شاه كه تظاهركنندگانِ مخالفِ من "وحشت بزرگ" را وعده میدهند و تكرار آن پس از واقعه كه این همان وعده بوده است، شاهد دیگری بر توطئه است. این مصیبت دلخراش برای شاه، شاهكار بزرگی است تا به تبلیغات وسیع در داخل و خارج دست زند و به بوقها و مطبوعات دست نشانده داخل و نفع طلب خارج دستور دهد كه هرچه بیشتر برای اغفال مردم، این جنایت را منتشر و به ملت محروم و مظلوم ایران نسبت دهند تا در خارج، ملت حق طلب ایران را، مردمی كه به هیچ ضابطه انسانی و اسلامی معتقد نیستند معرفی نماید.
